De windmolen als heilige koe van de energietransitie — en waarom een beetje nuance op zijn plaats is. Ze staan er majestueus bij, draaien indrukwekkend traag, en kosten de samenleving een vermogen. Een eerlijk gesprek over de schaduwkanten van de windmolen. De iconische status Er is geen symbool in de energietransitie zo onomstreden heilig als de windturbine. Wie er kritisch over is, krijgt het label klimaatscepticus opgespeld. Maar de windmolen is niet immuun voor gewone ingenieursvragen: wat kost het werkelijk, wat levert het op, en voor wie? Ooit stonden er in het Nederlandse landschap molens die graan maalden en polders drooglegden. Pittoresk, functioneel, menselijk van schaal. De moderne windturbine is iets anders: 200 meter hoog, met een wiektip die bij elke rotatie met meer dan 300 km/u door de lucht snijdt. Esthetisch is het een smaakkwestie. Maar dat het landschap er permanent door verandert, is geen mening — dat is meetbaar. De subsidierekening Windenergie is competitief gewo